Elk van je ongeveer 30 biljoen cellen is omhuld door een dun membraan dat grotendeels uit vet bestaat. Welke vetten daar terechtkomen, hangt letterlijk af van wat je eet. De langeketen-omega-3’s, EPA en DHA, worden rechtstreeks in die membranen ingebouwd, en DHA zit in bijzonder hoge concentraties in je hersenen en in het netvlies van je ogen.

Dat membraan is geen muurtje. Het bepaalt hoe soepel een cel is, hoe goed ze hormonale signalen opvangt, en welke boodschappers ze aanmaakt wanneer ze onder druk staat. Verander de vetten, en je verandert na verloop van tijd het gesprek dat je cellen voeren.

Omega-6 en omega-3 zijn allebei essentieel: je lichaam kan ze niet zelf maken, dus ze moeten uit je voeding komen. Het probleem is niet omega-6 op zich, maar de balans. Onze voorouders aten ze in een verhouding van ongeveer 1:1 tot 4:1. In een modern westers voedingspatroon, vol zaadoliën en bewerkte voeding, loopt die verhouding vaak op tot 15:1 of zelfs 20:1.¹

Waarom dat telt? Uit het omega-6-linolzuur maakt je lichaam arachidonzuur, het vertrekpunt voor boodschappers die ontsteking aanzetten. Uit EPA en DHA maakt het boodschappers die ontsteking weer helpen afzetten, de zogenaamde resolvines en protectines.² Ontsteking op zich is gezond en nodig. Maar als de weegschaal zo ver naar omega-6 overhelt, heeft de “uitknop” weinig om mee te werken.

Dit is het stuk dat niemand je vertelt: omega-3 is geen snelle oplossing. Een rode bloedcel leeft ongeveer 120 dagen, en daarom duurt het drie tot vier maanden voor de omega-3-index in je bloed echt weerspiegelt wat je neemt.³ Je vetweefsel vernieuwt nog trager: het vetzuurprofiel ervan weerspiegelt wat je de voorbije één à twee jaar at.⁴

Je verandert dus niet op een week een getal op je bloedresultaten. Je bouwt langzaam de structuur van je lichaam opnieuw op, cel per cel. Precies daarom telt regelmaat meer dan eender welke dosis.

Omega-3’s zijn prachtig, en kwetsbaar. Dezelfde soepele dubbele bindingen die ze zo waardevol maken, zorgen er ook voor dat ze makkelijk oxideren, door warmte, licht en lucht. En geoxideerde olie is niet gewoon minder nuttig: in labo- en dierstudies kunnen de afbraakproducten net die cellen belasten die je wilde ondersteunen. Onderzoek bij mensen is nog beperkt, maar ik zoek het liever niet zelf uit.

Analyses van supplementen uit de winkel toonden dat een groot deel van de visoliecapsules de aanbevolen grenzen voor oxidatie overschreed.⁵ En daar zit het addertje bij capsules: je kan niet ruiken of proeven of de olie erin nog vers is. De gelatine verbergt het.

De olie van Eqology komt van verse, wilde Arctische kabeljauw, duurzaam gevangen en snel verwerkt. Dan komt het stuk waar ik het meest van hou: ze wordt gemengd met biologische, koudgeperste extra vierge olijfolie. Olijfolie is van nature rijk aan polyfenolen, antioxidanten die de kwetsbare omega-3’s helpen beschermen tegen oxidatie, zodat de olie opvallend vers blijft. De omega-3’s zitten in hun natuurlijke triglyceridevorm, zoals ze ook in vis voorkomen.

En je proeft het. Het is vloeibaar, het is fris, en het smaakt naar citroen, niet naar vis. Dat is voor mij de eerlijke test van elke visolie. Ze bieden ook een eenvoudige bloedtest voor thuis aan, zodat je je eigen balans tussen omega-6 en omega-3 kan zien voor je start, en een paar maanden later opnieuw. Niet gissen, gewoon je eigen cijfers.